کلبه کوچک تنهایی

سه شنبه 12 خرداد 1388:خیلی با ارزشی

.
خیلی با ارزشی مثل
یه ترانه توی زندان
بغض لحضه ای وداعی
توی شبای   تیر باران
مثل نعره   نکشیدن
از لج شکنجه گرها
تو همه حق حق شریکی
تو شب بدون فردا
تو شکوه گفتن نه
بعد شلاق   زیادی
حسه خواندن سرودی
تو سکوته انفرادی

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ ++

ویرایش در [-] || [-]

[01:16 ق.ظ] || [+]

Comments []

سه شنبه 5 خرداد 1388:تنهایی و خدا

و آنگاه که خداوندآفرید این حجم گلی پر از بودن را با دست های خالق قهارش با چه عشقی و با چه شوقی

چه خالقانه

و چه خداوندانـــــــــــــــــــه

کسی نبود که به او تبریک بگوید او تنهای تنها بودو به خودش تبریک گفت

او هنوز هم تنهاست

چه تنهایی سرشاری

چه تنهایی بزرگی

چه تنهایی خداوندانــــــــــــــــــــــــه ای!!

و خداوند می دانست

که تنهایی

تنها و تنها شایسته خودش است

و آنقدر بزرگ است

که هیچکس جز خودش

تحمل آن را ندارد

پس همه چیز را جفت آفرید

انسان را نیز

و چون انسان نمی دانست

تنهایی چقدر بزرگ است

با جفتش جنگید و تنها شد

و آنگاه که تنها شد دریافت که تنهایی

چه غم بزرگی است

و گریست

به یاد خالقش افتاد

صدا زد خدایــــــــــــــــــــــــــاخدایــــــــــــــــــــــــا

من چقدر تنهایم

و خدا با دستهای گلی اش دست هایش را گرفت...

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [سه شنبه 12 خرداد 1388] || [12:45 ق.ظ]

[10:44 ق.ظ] || [+]
Comments []

دوشنبه 7 اردیبهشت 1388:گریہ سگ

باز هام گریه مئ کند مانند هر روز و هر شب . نمئ دانم کیست اما امروز شاید هم امشب باز گریہ مئ کند مانند همیشہ

گمان مئ کنم در آغوش مادرش است و گریہ می کند

نخستین بار کہ او را شنیدم آہستہ و آسان گذشتم ، گفتم شاید مانند بقیہ باشد، اما این بار کہ داشتم از پلہ ها بالا میرفتم و کلید را از جیبم در می آوردم باز هم سدایش را شنیدم. باز هم همان صدای گریہ از نقطہ ای کہ هر چہ گشتم نتوانستم بیابمش.

همین کہ در رو باز کردم بوی گرمایی کہ با بوی نم سقف خانہ در هم آمیختہ شدہ بود بہ صورتم خورد و همیشہ کیف را کنار دیوار انداختم و با کفش رفتم تو.

در را پشت سرم بستم ، ہمہ چیز وسط اتاق بود.

رفتم بہ سوی پنجرہ کہ بازش کنم بلکہ هوای مردہ ی تاریک خانہ شاید یکم عوض شود . هوا مانند مرداب شدہ بود کہ آب تازہ را نیز آلودہ می کرد.

بستم

....

خستہ بودم ، خوابیدم

..صدای سگ از راه دوری کہ آن سوی پنجرہ بود و نامعلوم

چندی او را شنیدم ، سگ دیگری بود کہ مانند اولی در فاصلہ ی میان واغ واغ او می گفت.

شاید بحثی می کردند کہ من از آن آگاہ نبودم چون نمی فهمیدم

ازش گذشتم و با اینکہ ملکہ ی ذهنم بود خوابم برد.

....... با صدای درون خواب پریدم و صدای آشنای سگ را شنیدم

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ ++

ویرایش در [-] || [-]

[11:06 ق.ظ] || [+]
Comments []

دوشنبه 29 مهر 1387:و اما آن ...

ترانه را در سکوتم بشنو
نور را در سیاهی ام ببین
فانوس را در سرمای حضورم لمس کن
رود را بر خشکی کویر تجسم کن
آغاز را در ختم روانم جستجو کن
و رویا را در بیداری ام بیفشان

سکوت

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ ++

ویرایش در [دوشنبه 7 اردیبهشت 1388] || [11:20 ق.ظ]

[01:47 ق.ظ] || [+]
Comments []

پنجشنبه 7 شهریور 1387:آه ای آزادی

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [دوشنبه 29 مهر 1387] || [01:48 ق.ظ]

[03:08 ق.ظ] || [+]
Comments []

جمعه 3 خرداد 1387:دلم گرفت

من دلم گرفت ،
کی به کاروانسرای بین راه میرسیم؟!
مثل آنکه جاده جاودانه است ،
بر مدار خاکی زمین ،
کی به انتهای آب می رسیم ؟

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [-] || [-]

[10:05 ق.ظ] || [+]
Comments []

چهارشنبه 21 فروردین 1387:و ای عشق

شیشه عطر بهار لب دیوار زمان باز شکست و هوا پر شد از بوی خدا

.

.

ای عشق مدد کن که به سامان برسیم

چون مزرعه ی تشنه به باران برسیم

یا من برسم به یار یا یار به من

یا هر دو بمیریم و به پایان برسیم

۩۞۩.•* *•.ღ مردی از تبار پاییز ღ.•* *•.۩۞۩ +ترنم محبت , +

ویرایش در [دوشنبه 29 مهر 1387] || [02:26 ق.ظ]

[11:04 ق.ظ] || [+]
Comments []